Brandweerauto onder weg naar Kirgizie

Gisterenmorgen om 7:30 is vanaf de brandweerkazerne in Tilburg de brandweerauto voor Kirgizië vertrokken. Eerder die week is er door onder andere de werkplaats en de C-ploeg hard gewerkt om de auto technisch in orde te maken.
Bij de overdracht eerder deze maand in de gemeente Muiden, was er geen vuiltje aan de lucht. Thorsten ontving de sleutels uit handen van de burgemeester en heeft toen samen met Clemens en Luit Kelkens van PUM, de auto naar het VOC in Tilburg gereden.
Er bleek echter het een en ander te mankeren aan de auto, dat duidelijk werd bij een test. Onder andere de koppeling en hoge druk pomp bleken behoorlijk versleten te zijn. Er is in twee weken heel hard gewerkt om de auto technisch in orde te maken voordat hij op transport ging naar Kirgizië. Met dank aan onder andere Kenbri was het mogelijk om snel een vervangende pomp te ontvangen. Al met al een extra uitgave van ruim 2000 euro (exclusief koppeling).
Dankzij brandweer Tilburg was de auto gisteren bij vertrek technisch in orde en vertrokken Wilbert SOetens en Jan Toine van Hooft naar Tjechie. In Olomuc, Tjechie, wordt de auto verladen en gaat daarna per dieplader verder over land naar Kirgizie. De tocht duurt bijna twee weken en is 7000 kilometer lang.
Na vertrek gisteren-ochtend bereikte mij het bericht dat in de buurt van Asten de auto in begon te houden. Daarop is er direct contact gezocht met de ANWB. Vocht in de motor, doorrijden was het advies en waarempel de auto liep daarna weer goed.
2 uur later bleek de auto niet meer vooruit te branden en was gestrand in Duiburg.................... We hebben snel contact gezocht met de brandweer van Duisburg en zijn waren bereid om de chauffeurs inclusief auto onderdak te bieden mochten ze niet meer verder komen. Dat bleek echter niet nodig nadat de ADAC (Duitse versie ANWB) geconstatteerd had dat de brandstoffilters kapot waren. Brandstofleidingen werden schoongespoten, filters vervangen en met een kersvers nieuw lidmaatschap bij de ADAC kon de weg worden vervolgd. Herrn Muskus van de Feuerwehr Duisburg werd gebeld en bedankt voor de onderseuning waar we gelukkig geen gebruik van hoefde te maken.
Weer 2 uur later stond de auto stil in Bochum.....................Weer hetzelfde liedje, inhouden en toen direct stilvallen van de motor. Feuerwehr Bochum werd gebeld. Heer Hudepohl was bereid om Wilbert en Jan Toine te laten overnachten, mochten ze hun weg niet meer kunnen vervolgen. Ook de auto was welkom. Was de auto dan nu echt kapot??
Onderzoek wees uit dat de benzienmeter kapot was. Ze stonden zonder diesel. Jan Toine belde met de vriendelijke heer Hudepohl van brandweer Bochum en prompt was de Feuerwehr onderweg met 20 liter diesel. Na een uur, eindelijk het verlossende bericht, ze reden weer.
De geplande overnachting in Dresden werd afgezegd. Dat gingen ze niet meer halen en ze zouden moeten doorrijden tot diep in de nacht om de verloren tijd goed te maken. om 01:45 wordt Schwabhausen bereikt. Daar wordt overnacht en om 7:30 fahren sie wieder los. Nog maar 454 km te gaan.........
Dat is nu twee uur geleden en ik hoop nog maar een laatste bericht te krijgen. Auto is op transport in Olomuc vertrokken en wij komen morgen terug naar Nederland. Ik ben benieuwd!!

ONze stichting op website van Gemeente Muiden

Oude brandweerauto naar Kyrgyzstan

Vorig jaar werd de CDA motie om te onderzoeken of de oude tankautospuit van de brandweerkazerne Muiderberg aan een ontwikkelingsland kon worden geschonken aangenomen door het college van B&W. Er is een bestemming voor het voertuig gevonden in Kyrgyzstan. De feestelijke overdracht van de brandweerauto vindt plaats op zaterdag 10 oktober tijdens de open dag van de brandweerkazerne Muiderberg.

Brandweer zonder grenzen

De gemeente Muiden heeft een goede partner gevonden in de vrijwilligers organisatie

Stichting Brandweer zonder Grenzen. Deze stichting zet zich in voor ontwikkelingslanden en helpt brandweer korpsen om met behulp van training en materiaal een betere brandweerzorg te kunnen bieden.

Kyrgyzstan

Brandweer zonder grenzen heeft in verschillende landen projecten lopen zoals Nicaragua, Gambia, Sri-Lanka en ook Kyrgyzstan. Kyrgyzstan of Kirgizië is een land in Azië en grenst aan Oezbekistan, Kazachstan, China en Tadzjikistan. Dit land wordt de nieuwe bestemming van de Muidense tankautospuit. Brandweer zonder Grenzen heeft een projectplan voor de overdracht van de brandweerauto van ten minste 3 drie jaar. Naast het fysieke transport en de overdracht worden er in deze periode ook verschillende trainingen en opleidingen verzorgd voor het brandweerkorps ter plaatse. Tevens zorgt de stichting voor terugkoppeling van het project aan de gemeente.

Aldus www.muiden.nl

Clemens zijn laatste Brand&Brandweer column (juni 2009)

“Home coming”

Tijdens mijn halfjaar hier ben ik bij tijd en wijlen flink ondergedompeld in een aantal privé activiteiten van wat brandweermannen. Een van deze activiteiten bestond uit een uitnodiging voor een “home coming” van Fonseka of Fonsie. Een home coming is eigenlijk de officiële receptie van het huwelijksfeest en zoals het woord al zegt, men viert het thuiskomen van het bruidspaar. Dit gebeurt in de woonplaats van de bruidegom op kosten van zijn ouders. Een bruiloft duurt hier vaak meerdere dagen en zijn vol gepland met allerlei veelal religieuze ceremonies die, zoals ik het bekijk, soms eindeloos vermoeiend moeten zijn voor het bruidspaar. Maar goed, een home coming bestaat voornamelijk uit drinken en dansen. En vooral door het mannelijke gezelschap wordt er zo goed gedronken dat een gedeelte na verloop van tijd op tafel ligt te slapen. Waar zoals het laat aanzien, niemand zich iets van aantrekt. Er wordt vrijwel alleen maar “hard booze” gedronken en dat wreekt zich tussen de palmbomen. Of je nu Sri Lankaan bent of niet. 

En ik? Ik mag dansen met de vrouwen die er weer geweldig mooi uitzien in hun traditionele sari, met iedereen op de foto en ik mag de peuters en kleuters vermaken waardoor ik alleen nog maar meer ga zweten.  Ik vind het een beetje ongepast om hier ook te eindigen met mijn hoofd op tafel, dus het drinken doe ik met mate, ondanks dat ik volop wordt geïntroduceerd in de wereld van “Coconut Arrack” en Lion Lager. Uiteindelijk, als de muziek is gestopt, Fonsie door zijn collega’s en “batch mates” meters de lucht in is geslingerd en zijn prachtige bruid ook mij heeft bedankt vertrekken we  terug naar huis. Richting Colombo, met mij aangenaam aangeschoten en een beetje uitgeput op de passagiersstoel en de Sri Lankaanse muziek nog nagalmend in mijn oren.

Ik ben bijna weer thuis. Thuis in Nederland wel te verstaan. Na bijna zeven maanden hier te hebben vertoeft. Elke dag een “sun bath” op mijn Hollandse lijf. En dat alleen al is heerlijk en heeft mij veel plezier gegeven. En verder het contact met de brandweermannen, hun dankbaarheid en oprechtheid en het bijzondere afscheidsfeestje wat ze voor me georganiseerd hebben. En het toch wel trotse gevoel wat ik heb als ik sommige initiatief zie nemen, in actie zie komen, voor “community workers” een training zie geven, achter een computer een presentatie in elkaar zie draaien.

Ik heb even compleet wat anders mogen meemaken, weg uit mijn (eigen gecreëerde) comfortzone en privileges. Even weg van gedoe met werk, risicomijdend gedrag, reorganisaties, relaties en de beginnende kredietcrisis. Op zoek naar het onbekende, de grootte van de wereld en toeval. Laat het maar gebeuren, maar wel op een actieve manier. Deze instelling leidt soms tot verassende creativiteit en oplossingen welke ik in eerste instantie niet verwacht had. Het woord wat hier een beetje bij past is serendipiteit. En om het plaatje compleet te maken, serendipiteit is afgeleid van Serendip, een oude Perzische naam voor Sri Lanka. Dit kan geen toeval zijn. 

Dit was het, genoeg gefilosofeer en ik ben weer bijna thuis. Dank voor jullie belangstelling. Voor ICET, de Brandweer zonder Grenzen en deze Column. Tot kijk.

Clemens

Clemens zijn B&B Column van mei

“erfenis”

Zo tegen het einde van mijn periode hier is het tijd om mijn “erfenis” op te maken. Wat heb ik hier gebracht en wat heb gehaald? 

 

Om maar met het belangrijkste te beginnen; wat heb ik de “bright and shine” van de brandweer in Sri Lanka gebracht? Als eerste kennis van de, zoals ik het nu maar noem, “hardere” zaken. Hoe maak je oefenschema’s, uitrukprocedures en hoe bouw je een oefencentrum bijvoorbeeld. Maar, ik heb daarnaast vooral ook geprobeerd aandacht te besteden aan de wat “zachtere” kanten. Ik geef een voorbeeld. In de Sri Lankaanse cultuur is het “not done” om openlijk kritiek te hebben. Het werkt dan ook niet om tijdens een vergadering te vragen of een training naar wens was, of om te vragen naar “verbeterpunten” van een oefening. De training was altijd naar wens en iedereen deed vooral zijn best tijdens een oefening. In het begin dacht ik vooral; wat gebeurt hier? Maar wat ik ook zag is dat er na een training of oefening mensen apart werden genomen. Dat er terug op een kazerne gebeld werd, veel meer 1-op-1 dus. Een dergelijke evaluatie of terugkoppeling is in sommige gevallen best effectief, wat ik miste was het collectief (en dat in een socialistische republiek). Informatie (positief of voor verbetering vatbaar) bleef teveel hangen en er werd te weinig mee gedaan. Ik heb geprobeerd dit “systeem” een beetje open te breken, door te wijzen op het gemeenschappelijke, dat fouten maken geen schande is, dat je door te delen verder kunt komen dan wanneer je alles voor jezelf houdt. Mijn of onze brandweermannen hier zijn hierdoor zelfbewuster geworden, nemen hun verantwoordelijkheid en kunnen hier ook iets mee. Wat hier van blijft hangen zal de tijd leren. Bescheidenheid is op zijn plaats in een hiërarchische omgeving waar initiatief en het nemen van verantwoordelijkheid niet echt wordt gestimuleerd. 

Wat heeft het de brandweer en het land mij gebracht? Vooral ook bewustwording. Bewustwording over het feit dat langdurige privaat publieke projecten, zoals ICET deze uitvoert, goed kunnen werken. Zeker als bij de uitvoering ook de Sri Lankaanse overheid en het bedrijfsleven is betrokken (vooral in deze laatste sector zit veel talent). Ik heb ook wat van de andere kant gezien. Wat er gebeurt met miljoenen vaak goed bedoelde “hulp” dollars als deze zonder enige coördinatie en of controle over een land als dit worden uitgestrooid. Dat is moeilijk te beheren, niet in de laatste plaats door de haast van donoren om te "scoren". En voor mij persoonlijk; tientallen uitnodigingen om langs te komen met de toekomstige moeder van mijn kinderen. Want iedereen vind het verbazend dat ik nog niet getrouwd ben en daar moet ik dan ook maar haast mee maken. 

Wat me verder is opgevallen is de weerbaarheid, de servicegerichtheid (niet van overheidsinstellingen) en de opgewektheid van de Sri Lankanen. Eenmaal hier een beetje aan gewend is het letterlijk soms een verademing vergeleken met het soms zo verwende, zelfgenoegzame en klagerige Nederland. 

Maar goed, voor wat betreft de toekomst ik heb er zonder meer vertrouwen in. 

Ten eerste doordat we, ondanks het feit dat het project waar ik aan heb gewerkt formeel is afgelopen, als ICET de komende jaren nog een vinger aan de pols houden. Door voornamelijk op de “achtergrond” aanwezig te blijven op dit eiland. Samen met de Brandweer zonder Grenzen. 

Een tweede reden waarom ik er vertrouwen in heb is dat dit land eigenlijk ontwikkelingsland af is. Het groeit en bloeit ondanks de burgeroorlog aan alle kanten. Vergeleken met Nederland valt er op democratisch vlak (trias politica) en de vrijheid van pers nog heel wat in te halen. Alhoewel, ik twijfel een beetje of het in Nederland zoveel beter is, na op internet het een en ander over de burgermeester van Utrecht en zijn affaire met een huis-aan-huis blad te hebben gelezen. 

Clemens

Luchtaanval van de Tijgers

Vrijdagavond 20 februari vonden de Tijgers het door middel van een luchtaanval nodig om nog iets van zich te laten horen.

Rond 21.30 viel de stroom weer uit, nu was dit niet voor het eerst, maar wel vervelend als je net staat te koken. Ik heb gelukkig gas, maar die blauwe vlammetjes geven net te weinig licht. Maar goed, hoofdlampje op, wat kaarsjes aan en dat bij 30 graden…net echt. Even later het eerste SMS-je van Ada Darana (www.adaderana.lk) dat het “air deffense system” in werking was gesteld vanwege een mogelijke LTTE luchtaanval (en dat betekent hier ook geen stroom dus). Toen het buiten een beetje begon te rommelen ben ik naar het dakterras/zwembad gegaan (nu met videocamera) . Zoeklichten, afweergeschut en een explosie zo'n 3 km hemelsbreed van me vandaan en.....alles “on tape”. Tussen de bedrijven door nog kennis gemaakt met een nieuwe mede bewoner. Een fransman die werkt voor Alcatel en bezig is met de aanleg van een mobiel netwerk (het vijfde volgens mij hier in Sri Lanka). Interessante kerel die al veel van vooral Afrika heeft gezien.

Maar goed, op YouTube is al weer redelijk wat te vinden over de Air Attack, welke is uitgevoerd met vliegtuigjes van het type Zlin 143 (http://en.wikipedia.org/wiki/Zlin_Z-143).

De rest van het weekend was het rustig in Colombo.

Bye bye
Clemens

Clemens z'n column Brand&Brandweer februari 2009

-Columnbo-

‘Waar heb ik dit vaker gezien?’

Clemens Kamp is werkzaam bij de Brandweer Midden- en West-Brabant als afdelingshoofd Logistiek Materieel en Verbindingen. Hij is voor een half jaar gedetacheerd bij IECT in en werkzaam in Sri Lanka. ICET heeft in Sri Lanka een project met Nederlandse en Sri Lankaanse overheidsfinanciering opgezet om de ‘hulpverleningsorganisatie’ in Sri Lanka te versterken.

Het kazerne alarm gaat af. Het is 18 december rond 13.30 uur in de middag en ik ben met wat afrondende werkzaamheden bezig. Vanavond, of liever gezegd morgenvroeg vlieg ik voor twee weken terug naar Nederland om daar de feestdagen door te brengen. Nu gaat het kazerne alarm wel vaker af en niet altijd voor brand of hulpverlening. Maar na enige tijd merk ik dat de rust op de kazerne die er normaal gesproken rond dit tijdstip heerst langzaam verdwijnt. Er wordt wat meer heen en weer gerend.
Ik meng me in de hectiek en vraag wat er aan de hand is. Een ‘high rise building’ zou in de brand staan. Dat klinkt spannend. Een hoogwerker en een watertank rukken uit. Er wordt verder opgeschaald en ik nestel me op de zetel van de ‘bevelvoerder’. Sirenes en zwaailicht aan en rijden maar. En dat is door het verkeer in Colombo een hele toer. Ik heb hiervan met mijn fototoestel wat filmpjes gemaakt. Ook de inzet van de hulpdiensten en de brand leg ik vast met mijn fototoestel. Wil je deze en andere foto’s van dit avontuur bekijken? Ga naar www.brandweerzondergrenzen.nl.

Ongeveer een kwartiertje na vertrek zijn we ter plaatse. De ‘Duty Officer’ staat inclusief pet, fluitje, witte blouse, maar zonder ademlucht in één van de uitgebrande appartementen met stemverheffing en wilde gebaren aanwijzingen te geven. Uitgezonderd deze druktemaker merk ik weinig van echte paniek. Ik kijk in dit soort gevallen altijd naar gezichten en probeer wat van de spanning te voelen. Dat valt nu mee.

De brand is geblust, het rookt alleen nog flink en het is een kleine chaos van politie, gewapende soldaten, inclusief het ‘Bomb Disposal Team’, de ‘Army Rescue Service’, rode kruis medewerkers, private ambulances (o.a. van St Johns www.stjohnsrilanka.org), de ambulances van de Colombo Fire Brigade en natuurlijk alle overige brandweermannen. Dit alles overgoten met veel volk, erg veel volk, maakt het redelijk onoverzichtelijk.

Wat is er gebeurd? Een tweetal appartementen boven een winkelgalerij zijn uitgebrand. Het geheel is gepaard gegaan met veel rookontwikkeling. De toegangswegen van de boven de brand gelegen appartementen bevinden zich in het gebouw. Door de rook zijn deze toegangswegen moeilijk te gebruiken en hebben een aantal bewoners zich verschanst op de balkons aan de voorzijde. Met een drietal hoogwerkers worden deze geëvacueerd. De Colombo Fire Brigade is (gelukkig met ademlucht) naar binnen gegaan, heeft een tiental mensen gered en verdere verspreiding van de brand voorkomen.

Diverse korpsen en posten binnen en buiten Colombo City zijn gealarmeerd. Er staan zelfs hoogwerkers van de luchtmacht(!). Ik ga hier overigens niet proberen uit te leggen waarom de luchtmacht over hoogwerkers beschikt. Maar goed, het is mooi om te zien dat ongeveer 50% van het ter plaatse zijnde brandweer- en ambulance materieel, afkomstig is van ‘ons’ ICET project. Al dit materiaal wordt naar mijn idee naar behoren gebruikt. Het schort echter nog flink aan afstemming tussen al de diensten. Ook over de inzet heb ik nog wel wat vragen, die ik met ondersteuning van mijn filmpjes en foto’s ga stellen.

Tot slot, om deze voorstelling waardig af te sluiten begint het gigantisch te stortregenen. Ik ben binnen 10 seconden drijfnat. Mooi om te zien dat het publiek bijna letterlijk oplost in de nevel, de politie en militairen naar binnen vluchten en de brandweer achterblijft om de restanten van de klus te klaren. Goh, waar heb ik dit vaker gezien?

Youtube filmpjes

Ik heb wat filmpjes op Youtube geplaatst. Interesse, zoek maar eens op Colombo Fire Brigade.

Colombo on fire(cracks)

Het is zover. De opperbevelhebber van het leger heeft gesproken, live op de nationale TV. Een van de laatste Tamil bolwerken, de stad Mullaitivu zou "gevallen" zijn. Kijk hier voor een BBC bericht:

http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/7849684.stm

Enfin, getoeter en fire crackers (ook voor de town hall, vlakbij waar ik woon). Ik heb er nog geen beelden van, maar voor een impressie van de "val" van een ander bolwerk Kilinochchi:

http://nl.youtube.com/watch?v=4aZLvu1j-To

Clean Air?

Dit bord zag ik tijdens een korte hardloop rondje, vlakbij mijn "residentie". FF een fotootje maken. Let op de datum rechtsboven (8-7-02) en de sponser linksonder.

Eerste Column van Clemens in de Brand&Brandweer

‘Life is in the details’
‘Hoor ik nu het luchtalarm afgaan?’ Ja hoor, zonder twijfel als ik even later na een werkdiner het ‘Cinnamon Grant’ hotel uitloop. Het lokale hotelpersoneel verzekert me dat het om een ‘proefalarm’ gaat. Mijn neus, proefalarm om 22.30 uur, dat gebeurt zelfs hier niet. ‘Snel naar huis’, is dan ook mijn eerste gedachte. En ‘mijn huis’ is voorlopig een appartement in Colombo, de hoofdstad van Sri Lanka. Ik ben Clemens Kamp werkzaam bij de Brandweer Midden- en West-Brabant als afdelingshoofd Logistiek Materieel en Verbindingen. Voor de geïnteresseerden, de 38ste voltijds OO was mijn lichting.

Ik ben voor een half jaar gedetacheerd bij ICET en werkzaam in Sri Lanka. ICET heeft hier een project met Nederlandse en Sri Lankaanse overheidsfinanciering opgezet om de ‘hulpverleningsorganisatie’ in Sri Lanka te versterken. Achttien brandweerkorpsen door heel het land zijn voorzien van nieuw materieel. Tankautospuiten, hoogwerkers en ambulances. Er worden brandweerkazernes gebouwd, nieuwe brandweermannen gerekruteerd die voor een groot deel ook nog getraind moeten worden. Daarnaast zijn er 33 brandweermannen van de Colombo Fire Brigade opgeleid (ook in Nederland) om deel uit te gaan maken van een specialistische eenheid, de zogenaamde ‘Special Response Unit’. Deze eenheid heeft extra materieel en trainingen ontvangen om te kunnen worden ingezet bij de ‘grotere rampen’ en incidenten waarbij bijvoorbeeld gevaarlijke stoffen zijn betrokken. Maar ook bij waterongevallen, het redden op hoogte en USAR krijgt de SRU in de toekomst een taak te vervullen. En ‘last, but-not-least’, de SRU krijgt een eigen trainingscentrum van waaruit hun operationele activiteiten zullen plaatsvinden, maar ook hun trainingsactiviteiten. De SRU mag namelijk in ieder geval de rest van de brandweerkorpsen in Sri Lanka gaan trainen.
Ik mag me samen met twee ICET collega’s, enkele internationale ICET instructeurs en de Brandweer zonder Grenzen bezighouden met het verder implementeren en operationaliseren van dit alles. Kijk maar eens op www.icet.nl wat ICET hier nog meer onderneemt. Waarom de brandweer zonder grenzen? Van deze stichting ben ik mede oprichter, op www.brandweerzondergrenzen.nl is meer te vinden waarom we hier zijn, wie er verder bij de stichting betrokken zijn en waar we nog meer actief zijn.

Mijn werkplek is op de Colombo Fire Brigade. Mijn voornaamste taak is het ‘operationaliseren’ van de SRU. En hier werken is dagelijks dealen met gebrek aan printpapier, een airco van 25 jaar oud met kuren, een voor mij soms zinloze hiërarchie en het te laat (of zelfs niet) komen op afspraken. Nou lijkt het misschien net alsof ik in een dorp in Afrika zit maar dat is echt niet zo. Sri Lanka en daarmee Colombo is veel meer ontwikkeld dan ik dacht, met als gevolg dat ons project stevige vorderingen kan maken al zijn we er voorlopig nog niet. En ondanks de altijd en overal aanwezige signalen dat hier een burgeroorlog woedt, is het voor mij prima vertoeven. Kortom, ik zit er midden in en ik vind het prachtig. Ik moet rekening houden met zaken die in Nederland vanzelfsprekend zijn. En die dingen bepalen nu voor een groot gedeelte mijn leven hier, niet alleen op het werk maar ook daarbuiten.

Tot en met juni mag ik jullie hiervan in Brand & Brandweer mede deelgenoot maken. Als je in de tussentijd reactie wilt geven op deze blog, wat foto’s wilt bekijken en mij een beetje wilt volgen dan kan dat wederom op www.brandweerzondergrenzen.nl

En het luchtalarm was echt. Althans, het officiële verhaal is dat de Tamil Tijgers die avond een luchtaanval op een energiecentrale hebben uitgevoerd. Net toen ik thuiskwam hoorde ik allerlei ‘vuurwerk’, voor de duidelijkheid de variant die niet tijdens oud&nieuw wordt gebruikt. Ik voelde de spanning die deze variant met zich meebrengt toen ik op het dakterras, beschut achter een muurtje, zat te kijken. Alles een beetje in me opnemend. Maar goed, het resultaat van deze Tamil Tijger actie waren lichte beschadigingen aan de energiecentrale en een dode. Een donker Colombo, niet vanwege de beschadigingen, maar vanuit voorzorg. En ik dus op het dakterras. ‘Life is in the details’.

Clemens Kamp

ps, "life is in the details" is afkomstig van een van de mooiste commercials die ik ooit heb gezien. http://nl.youtube.com/watch?v=HoeAwOzR1f4